ก่อสร้างอินทร “พูดถึงเรื่องเช็คกัน “

ตอนปี1 เพื่อนผมมีอยู่คนนึงมาจากBu สมมุตจิว่าชื่อ จ. จ.จะติดแปะ แต่ต้องการเลิกเขาจึงหักดิบ ทุกวันในห้องเรียน จ. จะนั่งพิงข้างฝา กัดฟัน ริมฝีปากแห้งผากด้วยความเสี้ยนของ มันทำอยู่อย่างนี้อาทิตย์นึง สุดท้ายมันกลับไปยิงแปะต่อ แล้วก้อมาหักดิบใหม่ เห็นมันทำอย่างนี้อยู่หลายครั้ง สุดท้าย……เดี๋ยวมาดุตอนจบ…..แรกๆผมไม่รู้ว่าจ.มันมาจากBu ถามมันมันก้อบอกว่ามาจากเทคนิคนครนายกแล้วทิ้งท้ายเสมอว่า”ชั่วโมงบินมันผิด กันเพื่อน”ไอ้เราก้องง ว่ามันผิดกันยังไง จนวันที่ไปเจ็ดสีด้วยกันผมถึงรู้…….

วันเสาร์แก็งค์80กับ82กและ32บางส่วน รวมตัวที่สนามหลวงแล้วขึ้นสาย59 เพื่อไปรวมกับแก็งค์39 ที่เสาร์วรีย์ ระหว่างเดินทางก้อเหมือนเดิม เหมือนรถโรงเรียนกินเหล้าขาว-ร้องเพลงไปตลอดทาง มีพลม้าเร็วคอยวิ่งซื้อเหล้าตลอดทางมันจริงๆ มาถึงป้ายหนึ่งจำไม่ได้ว่าแถวไหน มีเด็กวัยรุ่นหลงขึ้นมาบนรถเราท่าทางกวนส้นเท้าใช้ได้ ที่หน้าอกมีเข็มพ่อนั่งสามเฟือง เพื่อนเราคนหนึ่งปรี่เข้าไป”เฮ้ย มึงปทุมวันฯเหรอฯ”….วัยรุ่นคนนั้นฟอร์มล้วงเข้าไปในเสื้อ….เพื่อนเราจึง ถอยออกมา….แต่มันไม่รู้อะไร ว่าบนรถนั้นมีแต่อิน มันคงชะล่าใจยืนฟอร์มดีต่อไป……เพื่อนเราคนหนึ่งย่องเข้าล็อกข้างหลัง อีกคนรีบล้วงไปที่เอวมัน สิ่งที่เจอ….ปืนอะไรว่ะ มีขนขึ้นด้วย หง่า มึงหลอกพวกกูนี่หว่า หลังจากนั้นไม่ต้องสืบครับ….เละๆๆๆๆๆ…..แล้วก้อไล่ลงป้ายหน้าในสภาพสบัก สบอม…….พอถึงเสาร์วรีย์ เจอแก็งค์39 บานเลย วันนั้นพวกเราเยอะมาก เกือบ50 ไม่รวมผี…5555 เจอ จ. มาในชุดเสื้อขาว ติดอาณืช้างสามเศียรสีเขียวตัวเก่งของมัน….รวมตัวกันเหมารถเมล์ปลายทางที่ “หมอชิด”…….
พอเข้าไปในเจ็ดสีก้อเหมือนเดิม ครับ เสียงโห่ฮาจากทางฝั่งปีกซ้าย เชื้ดฟ้าเป็นร้อย พอจ.เดินเข้ามา เริ่มเงียบและมีการซุบซิบๆกันในหมู่ชาวBu พวกเราก้อสงสัย จนมีเด้กBuสองคนเดินมาหากลุ่มเรา แต่ไม่ใกล้มาก พร้อมกับตะโกนเรียกจ.”เฮ้ยจ. ทำไมมึงทำอย่างนี้ว่ะ มึงมาลงอินทำไม” พวกเรางง ส่วนจ.เดินไปหาเพื่อนมันแล้ว……เหมือนจะกระซิบกระซาบอะไรสักอย่าง แต่……..จ.ขากเสลดแล้วถ่มน้ำลายใส่หุเพื่อนมันที่เรียนBu แล้วก้อต่อยกัน สห.หวดจ.ซะน่วม แล้วล็อกขึ้นรถ………..หนึ่งดอน39 เดินมาบอกว่าไอ้จ.มันมาจากBu แต่มันก้อบอกกูว่าวันนี้มันจะเปิดตัวให้รู้ว่าใจกูนะอิน100%…….มันยอม หักกับเพื่อนที่มาจากจังหวัดเดียวกันเพราะมันอยากอยู่ที่นี่”อินทร”……. ตอนที่1ของ จ.////………แล้วมาฟังนะครับว่าจุดจบของจ. เป็นอย่างไร…..ยังอาลัยเพื่อนอยู่เสมอครับ……
โดย: ก่อสรางกบฏ

หนึ่งความคิดบน “ก่อสร้างอินทร “พูดถึงเรื่องเช็คกัน “

  1. ผมก็เคยได้ยินว่ามีรุ่นพี่ที่BUบางคนไปลงอิน แต่ไม่ทราบชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไรครับ บวกกับพี่จ.อินทรต้องพิสูจน์ตัวเองว่าณ.เวลานั้นเป้นอินทร100%แล้ว เรื่องนี้ทำให้ผมนึกขึ้นมาได้เรื่องนึงที่เกิดกับเพื่อนผม อย่าว่าแต่พี่จ.ต่อยกับเพื่อนเก่าที่BUเลย

    เพื่อนผมคนนึงที่ เรียนBUไปบ้านเพื่อนมัน(แฟนเก่าผม)ที่ซ.ศูนย์วิจัย ไม่ต้องงงซอยเดียวกับร.ร.ของพี่ๆเฉลิมสาสน์นั่นแหล่ะ มันใส่ชุดนอกไป ขากลับกลับกับแฟนมันโดยมีเพื่อนแฟนมัน(สมัยนั้นคนนี้แฟนโผม) 2 สาวเรียนที่ส.พ.ณ.(สหะพาณิชย์) ขากลับมันนึดว่าโปร่งแล้วชุดนอกแต่ดันทะลึ่งเป้นตู้แหวนเคลื่อนที่( 10นิ้วของเต็มไปด้วยแหวนสารพัดร.ร.ที่เคยตบมาได้) ซวยครับซวย…เหลิมกลุ่มนีงออกมาปากซอยรอรถกลับเหมือนกัน โชคดีปนโชคร้ายเหลิมกลุ่มนั้นได้แค่สงสัยเพื่อนผมว่าเด็กแต๋วไหนแต่ก็ไม่ได้ ทำอะไรเพราะเพื่อนผมมันหมกชุดนอก เพื่อนผมไม่รอช้าพอรถเมล์สาย23วิ่งไปสำโรงมาถึงทั้ง 2 ผัวเมียรีบโดขึ้นรถทันที โดยมีแฟนผมยืนให้กำลังใจอยู่ด้านล่างหวังว่ามันคงไม่โดนส้นตรีน(ตอนหลังมา รุ้ว่าเหลิมกลุ่มที่ยืนรอรถพวกเค้าคือเหลมิG.72คลองเตย…มันถึงไม่ขึ้นมา คันเดียวกันกับเพื่อนผม)

    แต่ช้าก่อน…ขณะที่เพื่อนกำลังหย่นก้นลงเบาะนิ่มๆ ก็มีเสียงตระโกนจากด้านล่างรถดังลั่นว่า”ไอ้เอี้ยบนรถมันเรียนBU” เพื่อนผมหมดทางสู้+หนีครับ ในมือเพื่อนผมทั้ง 2 ข้างเต็มไปถุงมะม่วงสารพัดชนิดที่แฟนผมให้ 2 ผัวเมียกลับไปกินที่บ้าน) เพื่อนผมมันเล่าว่าพอเด็กเหลิมพรวดขึ้นมาประตูหลัง มันก็รีบวิ่งไปที่ประตูหน้าเพื่อลงรถหนีแต่มือทั้งสิงข้างมันก็ยังกำถึง มะม่วงมิยอมให้ห่างกาย(ส่วนเมียมันปลอดภัยครับ เพราะเหลิมไม่ทำไร) เพื่อนผมมันกะลงประตูหน้าหนีซะหน่อย แต่ช้าไปแล้วเหลมิกกลุ่มดักที่ประตูหน้า เพื่อนผมมันบอกว่าชม.นั้นมันโดดไปนั่งหลังเบาะหลังโชเฟอร์ และเหลิมคนนึงก็เข้ามาถึงตัวมัน มันตกใจผสมแปลกใจเพราะเหลิมคนที่อยู่ต่อหน้าเพื่อนผมวันนั้นคือ รุ่นพี่ที่BUคนนึง(เด็กรุ่น19สาย46บ่อนไก่) เพื่อนผมรีบทักและเรียกชื่อรุ่นพี่(เก่า)คนนั้นว่าจำเพื่อนผมได้ไม๊ รุ่นพี่เก่าหรือเด็กเหลิมคนนั้นตอบกับมาว่า”กูจำมึงได้ไอ้…(ชื่อเพื่อน ผม)”

    หลังทักเพื่อนผมจบปุ๊บ พี่ท่านก็แจกบาทาไร้เงา/ผ่ามืออารหันต์/ขุนเข่าไร้น้ำใจ/กองเล็บอินทรีย์ ฯลฯ เข้าที่หน้า/ร่างของเพื่อนกระผมอย่างโนลิมิต หลังจากนั้นก็โต๊ะจีนชุดใหญ่จากพี่เหลิม72ตามมาจนเพื่อนผมอิ่มแปล้อยู่ที่ เบาะนั่นเอง ส่วนแฟนก็พยายามห้ามเด็กเหลิมกลุ่มนั้น(พอดีแฟนเก่าผมรุ้จักเด็กเหลิมเยอะ น่ะ..เจ็เค้าอยู่ซอยนั้นตั้งแต่เกิด) จนเด็กเหลิมเค้า(กระทืบ)เหนื่อยก็เลยปล่อยเพื่อนผมนอนสลบอยู่คาเบาะ นั่นเอง…(5555สมน้ำหน้ามันเตือนมันหลายแล้ว..อุ๊ยขออภัย)

    ต่อจาก นี้เป็นเหตุการณ์ที่แฟน(เก่า)ผมเล่าให้ฟังหลังเพื่อนผมสลบไป แฟนผมเล่าว่าตอนขึ้นไปดูสภาพเพื่อนผมบนรถเมล์คันดังกล่าว ร่างเพื่อนผมนอนหมดสภาพอยู่คาเบาะ แขน-ขากางออกอ้าซ่าเก้งก้าง(เพื่อนผมสูง 180 ซม.) รอบๆตัวเต็มไปด้วยผลมะม่วงที่ล่วงหล่นกระจายเต็มพื้นไปหมด ส่วนนิ้วมือทั้ง 10 ของเพื่อนผมที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยแหวนสารพัดร.ร.อาชีวะ บัดนี้เหลือแต่ความว่างเปล่า จากนั้นแฟนผมกับเมียของเพื่อนผมก็ปลุกเพื่อนผมให้ตื่น พอเพื่อนผมได้สติก็รีบกลับบ้านก่อนซวยรอบสอง พอเช้ามามันมาเล่าเรื่องนี้ให้ฟังก็มีแต่คนสมน้ำหน้ามันเพราะมันชอบไปบ้าน แฟนผมแถวซ.ศูนย์วิจัยบ่อยๆ ใครๆก็เตือนว่าซักวันเดี่ยวคงเจอดีมันก็ไม่ฟัง(ที่บ้านแฟนผมเพราะเมียมัน สนิทกับแฟนผมเองครับ) แต่ที่สรุปกันได้ว่ารอบนี้ที่มันโดนก็เพราะมีศิษย์เก่าBUออกไปลงเฉลิมสาสน์ แล้วพี่เค้าคงต้องพิสูจน์ตัวเองให้กลุ่มเค้าเห็นว่า “บัดนี้เค้าคือเฉลิมสาสน์มิใช่บุรณพนธ์อีกต่อไปแล้ว”…จบข่าว
    โดย: บางนา กม.3

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>