เทคนิคบุรณพนธ์

ยุคนั้นเรามีเสื้อฟ้า เเละเสื้อช็อบ เเล้วเเต่ใครสดวกครับ ส่วนมากมองใปทางใหนก้อสีฟ้าครับเพราะเราช่างกลชาวนา โทรศัพตรงทางเดินที่ทะลุออกตรงที่เราเคารพธงชาติยังเป็นเเบบหมุนอยู่เลยครับ สีเเดงมีหลายรุ่นที่ทัน ทุกเช้าเราจะมาเคารพธงชาติพร้อมป๋ามากล่าวโอวาทจากนั้นก้องานเข้าครับคือ ตรวจถุงเท้าขอยำครับสีดำเท่านั้น สีอื่นรับกรรมไปตามระเบียบอันนี้ผมโดนบ่อยมาก อาจารย์คู่อริผมก้อ เช่น อาจารย์ อวยพร อาจารย์กล้าหาญ อาจารย์ลิงขออภัยผมลืมชื่อท่านเเต่โหดทุกคนครับขอบอก ที่โล่งทางเข้าช่างกลจะเป็นป่าครับอย่าหลงเข้าใปนะครับนั้นคือคลังเเสงของ เรา ท่านหลงเข้าใปอาจจะขาขาดใด้ง่ายๆพ่อเเม่พี่น้องเพื่อนพ้องของเราก่อนเข้า เรียนก้อโยนสรรพอาวุทเข้าใปในป่านั้นบางทีก้อหยิบผิดหยิบถูกเพราะมันมากมาย เหลือเกินที่นิยมสมัยนั้น ก้อ ดายหญ้า หัวตัด ปอกผลใม้ ว่ากันใป บางวันมีเเถมปิงปอง ป๋องกาว อีกสองสามเข่งว่ากันใป ช่วงพักเราก้อมารวมกลุ่มหน้าห้องนำเล่าเรื่องราวสู่กันฟังส่วนมากเรื่องราว ระหว่างล่องกลับบ้านครับจัดกันใปเป็นสายๆ ผมใม่เล่านะครับเพราะเราโตขึ้นมองย้อนกลับใปบางทีเรารู้ว่านั้นมันผิดครับ จัดใปสายใหนเจอใรมามั้งสนุกสนานใปตามปราสาวัยรุ่น ผมจริงๆอยู่สายปากนำครับ เเต่ขอโทษผมปากนำเเต่สายศรีเอี่ยมคือนั้งศรีเอี่ยมมาเรียนตอนเย็นถึงล่องใป ทางบางนานั้งมองสาวเเถวคลองนำเน่าคำๆค่อยสลายตัวกลับบ้าน ผมไม่เล่าวีรกรรมนะครับเพราะอายุมากเเล้วมองย้อนใปทำให้คิดใปถึงลูกหลานเรา อยากให้เรื่องสถาบันจบใปอยากให้เด็กทุกคนตั้งใจเรียนมีอนาคตถามว่าผมเคยเจ ออะใรมามั้งรอบเช้า2ปีรอบคำอีก1ปีเดอะมอลบางเเคเปิดก้อพวกผมนี่ละครับใปนั้ง หน้าสลอนอยู่โรงพักสำเหร่ ก่อนถูกส่งใปสวัสดิภาพเด็กเเละเยาวชนงานนั้นหลายร้อยคนครับบียูเราปล่อยมา เที่ยงคืนกว่ากลับบ้านไม่ถูกอีกกำจิงๆ ผมสายปากนำห้องเดียวกับ โจ คลองเก้า มดเเดง คลองเกี่ยว โจคลองเก้าก้อที่อยู่ในบอร์ดอะครับเสียชีวิตใปเเล้วนิพนธ์ สุขเกษม ใปดีนะเพื่อน มดเเดง คิดถึงเพื่อนนะหวังว่าคงสบายดี หรือเเม้เเต่ กบ เป็นน้องของวิทย์ที่อยู่รุ่นเดียวกัน บ้านกบเขาบูทั้งบ้าน หลับให้สบายน้องรัก ผมใช้ชีวิตช่วงเรียนกับสาย207 129 เป็นส่วนมาก สมัยนั้น7สีคอนเสิตร์เราจะใปรวมตัวกันที่ลาดพร้าว38เป้นบ้านของ เจ้าชายกบ รุ่นนั้นคงจำกันใด้จากนั้นจึงล่องใปหมอชิตผมยังจำภาพที่โชกุนต่อยกับชื่น หรืออินในสนามเทนนิสใด้ติดตาใครจำใด้อับเดตทีโชกุนต่อยกับใครวันนั้นที่สอหอ จับใส่กันตัวต่อตัวรุ่นนั้นตัวเอ้ๆคงมีใม่กี่สถาบันดวงผมมักเจอกนก กับอิน เป็นส่วนมากเหลิมเจอมั้งประปรายชื่นนานๆเจอทีเเต่ความเห็นผมเจอชื่นมันสุด เราก้อไม่หนีชื่นก้อไม่หนีเลยเจ็บตัวใปตามๆกัน เเถวหมอชิต รุ่นนั้นคงรู้จัก หมอชิต อยู่หมอชิตเพื่อนเลยเรียกหมอชิตผมมีโอกาศใด้ลุยกับหมอชิตหลายครั้ง เอกหล่อ เอกโล้น ซูลู ช้างน้อย เก๋รุ่นนั้นคงจำใอ้เก๋กันใด้เอกลักย์คือจะขยับคอตลอดเวลาเก๋มาจาก อาชีวะสากลคนนี้ใจเกินร้อยครับเเต่เกมส์บ่อย ใม่รู้ว่าเพิ่อนยังอยู่ใหมคิดถึงนะเพื่อน คงเเก่กันหมดเเล้ว งานสร้างชื่อรุ่นนั้นอาทิ งานมือขวา เอิทเดย์ 7สีคอนเสิตรตไมโคร เปปซี่เฟสติเวลหน้าเช็นทรัล งานเวิลเทรดที่ล่อกนกนัวเนีย งานที่เพื่อนโดนยิงด้วยจุด22เข้าหัวเเต่ไม่ตายที่เเถวรามทุกวันเพื่อนมี ลูกปืนอยู่ในหัวเพื่อนคนนั้นชื่อโยธิน เปนใงบ้างโยยังอยู่ใหมเพื่อน ผมอยู่ในกลุ่มที่ถูกกนก300กว่าคนยำที่หน้าเช็นทรัลลาดพร้าวเราอยู่ผั่งตรง ข้ามเชนทรัลมองออกใปเกาะกลางถนนกนกอาชีวะเป็นร้อยกับบู7คนเละชิครับ555 จำใม่ใด้มีใครมั้ง น่าจะมี ใอ้ราชันย์ ใอ้จิม จำใม่ใด้นานมาก รุ่นผมเป็นรุ่นที่ประท้วงป๋าครับ ใปยันกระทรวงศึกษาเลยผมเป็น1ใน7คนที่เข้าประชุมกับกระทรวงวันนี้รู้สึกผิ ดมากๆที่ประท้วงคราวนั้น เรื่องเกิดจากอะใรใม่เเน่ใจเหมือนว่าจะเรื่องกร้อนผมนักเรียนหรือปล่า วใม่เเน่ใจวันนั้นเราเดินจากหน้าโรงเรียนจนถึงพระขโนงชูป้ายประท้วงใปตลอด ทางผ่านกรุงเทพช่างพวกนั้นนึกว่าเจอเราปิดโรงเรียนโผล่หน้าต่างมาดูกันใหญ่ เลยเรามาขึ้นรถที่พระโขนงจากนั้นมานั้งอยู่หน้าโรงเรียนผมจพภาพที่ตำรวจมา อุ้มพวกเราให้เเยกย้ายใด้งานนั้น พวกผมผิดใปเเล้วครับป๋า เเต่ในใจป๋าคือวีรบุรุษของพวกเรานะครับ สมัยนั้นเราใปเรียนต้องเสี่ยงอันตรายจากสถาบันอื่นเเล้วยังต้องเสี่ยงกับการ ข้ามถนน6เลนหลายคนคงจำใด้ข้ามถนนหน้าโรงเรียนเพื่อเข้าชอยตื่นเต้นเเค่ใหน เลิกเรียนเราก้อใปนั้งในศาลารอรถที่โย้ใปทางขวาจะพังใม่พังเเหล่หลายคนคงจำ ใด้
โดย: BU15

หนึ่งความคิดบน “เทคนิคบุรณพนธ์

  1. มาถึงเเฟชั้นยุคนั้นบ้างครับตอน อยู่ปี1เเฟชั้นชาวนาคือยีนส์ขาบานกับรองเท้าคอมเเบทครับอย่างเท่ ปี2เปลี่ยนมาเป็นลีวาย501กับปีนเขาครับจัดใปรุ่น13 14 15 คงยังจำกันใด้ ลีวาย501กับรองเท้าปีนเขา
    โดย: BU15

  2. ขอบคุณพี่คาดเชือกBU15มากๆครับ
    ได้ รับรู้วีรกรรมเสี้ยวนึงของรุ่นพี่ๆรุ่นเก่าๆ รายชื่อรุ่นพี่บางคนที่เอ่ยมาผมยังทันเจอตัวเป็นๆครับ เพราะพี่ๆเค้าอุตสาห์เรียนซ้ำ/เรียนดร็อปรอรุ่นน้องๆมั๊งครับ ตอนผมเรียนปวช.1 รุ่น20 ยังมีพี่ๆรุ่น14ยังมานั่งเรียนเก็บอยู่เลย หรือไม่ก็พวกพี่ๆรุ่น17-16บางคนยังเรียนปวช.อยู่เเลย รุ่น20ผมยังทันเจอพวกพี่ๆคนดังๆหลายคนอยู่เหมือนกัน ส่วนเรื่องวิ่งข้ามถนน 6-8 เลนนี่…เสียวแทนพวกเพื่อนๆสาย38/46/142/129 สำโรง-ปากน้ำจริงๆ ทุกเช้าต้องวิ่งไป+ข้ามร่องน้ำทั้ง 8 เลน พลาดมาก็โดนรถทับแน่นอน รถสิบล้อทั้งนั้น

    ถ้าพี่คาดเชือก15 สะดวกก็เล่าพอหอมปากหอมคอต่อเลยนะครับ อ่านไปนึกภาพตามไปด้วย…คิดถึงสมัยเข้าแถวตอนเช้าและป๋านิพนธ์ให้โอวาท+ ปล่อยมุขขำๆ แถมบางวันมีพรรคพวกอ้วกพุ่งหน้าแถวซะงั้น…ฤทธิ์แป๊ะ(ผงขาว)

  3. งาน7สีคอนเสิตร์เป็นงานยอดฮิต สำหรับเปิดตัวในยุคนั้นเสือ สิงห์กระทิง เเรด จะใด้เจอกันเต็มสูบ ก้องานนี้เเหละ ชาวบูเราก้อใม่พลาดเหมือนกัน รอบคำ รอบเช้า ตัวดังๆตัวเป็นๆก้อจะทยอยมาเจอกันบางครั้งอาวุทเราก้อจะใปกองอยู่บ้านหมอชิต เพราะชื่อก้อบอกเเล้วบ้านอยู่หมอชิต555 .ใน7สีเราจะใด้เจอทุกสถาบันที่ประชาชนเเถวนั้นเอืมระอา555 อินทร กนก ชื่น กนก เหลิม รวมทั้งเหล่าศิลปทั้งหลาย ชาวบูเรายึดข้างกำเเพงใต้ต้นใม้มานมนาน ชูช๊อบ ท้าชนใปเรื่อย เคยเต้นกำลังมันๆเจอเหลิมเหยียบคอนเวิสเลยถีบกลางงานเลยผลคือนัวเนียมั้วใป หมดจนกระบองสอหอมาจึงสงบว่ากันใป พอใกล้เลิกจึงมีคำสั้งจากเบื้องบนมาวันนี้จาล่อใคร 555วันใหนคึกหน่อยเราก้อจาออกใปเล่นกับชื่น อิน กนก หน้าสวน วันใหนใม่อารมย์ก้อจะออกข้างหลังมาโผล่รอสาย129 ระวังนะครับท่านอาจเจอเก็บตกใด้เเต่สว่นมากชาวนาจะคึกออกใปลุยหน้าสวนให้ วุ่นวายทุกครั้งใป ยุคนั้นใล่กันใปใล่กันมามีน้อยส่วนมากยืนสดกันเลยยิ่งเจอชื่น อินทร กนก อย่าหวังขู่มันให้วิ่ง นอกจากของหนักมาถึงมีวิ่ง ถ้าเจอกันก้อเละใปข้าง มีเรื่องตลกเล่าให้ฟังผมกับเพื่อนสายปากนำรู้สึกจะมีใอ้สิทอยู่บางปลาด้วย ใม่เเน่ใจเรามี4คนยืนอยู่ป้ายรถเมล์อนุสาวรีชัย ตอนนั้นศิลปพระนครกำลังเลิกมายืนเต็มเลย เรา4คนก้อยืนอยู่ท่ามกลางเด็กศิลปปรากฎว่าเทคนิคดอนโหนรถเมล์มาเต็มคัน กระโดดลงมาประกาศดอนเมืองถือมีด เข็มขัดลงมาใล่เด็กศิลป เด็กศิลปพระนครวิ่งหายหมดเหลือเด็กบูอยู่4คน ดอนเมืองเดินขึ้นรถ ตะโกนลงมา บูผมใม่ยุ่งครับ ตอนนั้นเพื่อนกระชิบบอกประตูหน้า2หลังหมายถึงเข้าประตูหน้า2คนหลัง2ครบ4พอดี เลยรอดใปมันกลัวอิทธิพลพอดี5555ยุคก่อนเขากลัวเราเพราะเด็กบูใปน้อยมักของ หนัก ผมเคยโดนกรุงเทพช่างยำหน้าอิมพิเรียลสำโรง อิมเก่านะครับใม่อยากนับครับสู้พลางถอยพลางมี5คนเองเเต่ก้อสู้สุดใจดีตำรวจ มาช่วยทัน555งานนั้นเจ็บหนักครับเเผลเป็นยังอยู่เลย555 ใส่กับก ท ช 19อิสรชน งานนั้นเราใด้ใจหญิง พ น ใปเยอะ4สู้2คันรถสาย25 เหอๆ
    โดย: BU15

  4. อย่างที่รู้กันถ้าเราเข้าเรียนสาย ประตูจะปิด เเต่สำหรับพวกผมไม่ใช่ปัญหาครับ สัวเกตุหลังโรงเรียนใหมครับที่เป็นห้องเก่าๆเเต่ก่อนข้างหลังเป็นคลองเล็กๆ มีกำเเพงโรงเรียนพวกผมจะเข้าอีกซอยเเล้วปีนเข้าข้างหลังเเค่นั้นก้อ เรียบร้อยครับเจอ อาจารย์ ดาราวัล จับใด้ครั้งหนึ่ง เเต่ท่านใจดีครับเราเลยรอดใป555 .ใครเจอ ใอ้งู สายปากนำบอกด้วยนะครับคิดถึงเพื่อนเสมอ
    โดย: BU15

  5. รุ่นผมรับน้องที่กองบิน53ประจวบ ครับกองบิน53อ่าวมะนาว นั้งรถไฟใปครับหาเรื่องตลอดทาง555ป๋าพาใปให้ทหารผึกรุ่น15เลยโหดหน่อยใคร ใด้ใปยกมือหน่อยครับ555 คิดถึง นะ ใอ้กานต์ ใอ้เก๋ ใอ้หลอ เคหะบางพลี ใอ้วรรณบางนาซอย7 ใอ้บุตร ใอ้เอียงเคหะบางพลี ปุ้ยเหล่ ใอ้หวาน เอกโล้น เอกหล่อ ชูลู ราชันย์ หมูลาซาล จิม เฮพ ซา มดเเดงคลองเก้า เอ๋ ช้างน้อย ติงลี่ เจ้าชายกบ หนู ติราม เหน่อ เชียงราย เเละเพื่อนที่เคยร่วมทุขร่วมสุขทุกคนตอนนี้กลับมาอยู่เมืองไทยเเล้วปีหน้า4 ,มิ ย จะใปใหว้ป๋ามั้ง
    โดย: BU15

  6. ไอ้ เก๋ นี้ ใจ เกินร้อยจริงๆ เคยเจอไม่กี่ครั้ง เพราะมันไม่เคยมาเรียน เห็นมัน สนิทกับ ไอ้ป้อม คาดเชือก จำได้รางๆ ไป คอนเสริต ไรจำไม่ได้ รู้แต่ มุ่งหน้า เดินไป อนุสาวรีย์ อินโผล่ มา ลาก เก้าอี้ มาวิ่งมา เห็นข้างหน้ามัน วิ่งหนีมา ก้อวิ่งตามมัน มาเห็น อีกที มันถือเก้าอี้ แล้วเห็น อีกที ไอ้ เก๋ มันไป คว้า บังตอสับ ไก่ หรือ หมู แดง ในร้าน ออกมาล่าอิน จับได้ คนหนึ่ง จำได้แค่นี้ 5555 (เพิ่งรู้ว่ามัน มาจาก สากล)

  7. ถึงคุณbu15คับ
    อันนี้ไม่รู้จริงๆเพราะคุณอาจซ้ำหลายปีแค่อยากถามว่าที่เหนศิลปะพระนครหนีดอนเมืิองนั่นตอนปีไหนคับ หรืออาจจะเปนพวกรอบบ่ายที่เดกเรียนปะคับเพราะคุนออกจากคอนเสิรตมากะน่าจะ7สีหรืออาจจะวันซ้อมของโลกดนตรีคือวันเสาร ส่วนพวกผมอะถ้าตอนเรียนไม่มีหนีดอนเมืองแน่นอนการันตีได้ ยิ่งที่อนุสาวรียด้วยนะกะอินทรหรือบ้านมาบุญครองกะบ่อยนะแค่คนของผมมันมีน้อยและสาวๆดันเยอะเรยไปสนุกสนานกะเพื่อนๆได้ไม่บ่อย แต่ถ้าสาย39ผมรับรองเพื่อนๆ129หน้าเซนลาดพร้าวจำได้ดีแน่เพราะเราทักทายกันแทบทุกวัน ขนาดงานชารตช้อคเสืออำพันพวกเพื่อนๆชาวเสื้อฟ้าล่องมาและโดนเรายิงทั้งคัน
    ตรงหน้าม.เกษตรหวังว่าคงจำได้ที่คิดว่าเปนชื่นแต่จริงแร้ววันนั้นเรา2รร อยู่ด้วยกันและปืน3กระบอกที่ใช้
    ก้อของเราชาวศิลปะพระนครทั้งนั้น เพราะเราก้อทักทายกันมาตลอดเสียดายอย่างที่บอกคนของเราไม่ค่อยเยอะเดกเสพกะเยอะส่วนสาย39ผมอยากทักทายเพื่อนๆอยู่แล้วหวังว่าเพื่อนๆบางคนคงจำกันได้
    ขนาดงานปีไหนที่สวนอาหารนาทองเพื่อนๆเสื้อฟ้าไปเลี้ยงรุ่นพร้อมเราชาวศพนเพื่อนบางคนยังเข้ามาทักทายเราเลยในเว็บรร บูกะมีรูปพวกผมอยู่เพราะตอนนัืนเราเล่นกันจนรู้จักจำได้ไม่ว่าจะเปน โก๋ ฝน
    กวาง อ้นกี้ สมหญิงรอบค่ำหรือ เอ๋นกแก้ว กร โล้น เอกรอบเช้าคงจำพวกผมได้เพราะเราเจอกันแทบทุกวันขออภัยที่เอ่ยนามทุกท่านและไว้อาลัยเพื่อนกรบู กองบินตำรวจด้วยขอบคุนพวกคุนทุกคนมากที่ทำให้ผมได้มีประสพการที่ดี และแข็งแกร่งจนทุกวันนี้หวังว่าพวกนายทุกคนคงมีครอบครัว และมีสุขภาพที่ดี
    หวังว่าวันนึงเราคงได้มานั่งแค่จับมือกันก้อยังดีในฐานะเพื่อนอาชีวะที่เคยสร้างสรรประสพการให้กันและกัน ท้ายนี้ขออภัยพี่น้องชาวเสื้อฟ้าด้วยคับและขอขอบคุนที่ให้พื้นที่ลำรึกความหลังนิดหน่อย

  8. ตอนผมเรียนช่วงนั้นปี36-37ถ้าตรงกับเพื่อนบูรุ่นน้องคุนรุ่น15ก้อขออภัยพี่บู15ด้วยคับ
    เราอาจจะไม่ทันรุ่นกันเพราะผมรุ่น7ถ้าเปนรุ่นน้องก้อขอโทดทีคับพี่เพราะไม่รู้ตอนนั้นบูรุ่นไหน
    ถึงเราจะต่างสถาบันแตาผมก้อไม่เคยปีนเกลียวคับผมเจอพี่อ้นกี้บูรุ่นพี่ ผมก้อยกมือไหว้แกทุกครั้ง
    คนเราเรียนที่ไหนก้อใจเดียวกันพี่ต้องเปนพี่รุ่นน้องก้อต้องเคารพทุกสถาบันต้องมีถ้าผิดพลาดยังไง
    พี่น้องชาวบูอภัยด้วยครับ

ใส่ความเห็น

อีเมล์ของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

*

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>